Homöopathie in Tbilissi:
Klinik „Familienheiler“ macht mit „Familienmedizin“ Erfolge
Der Gründer der Homöopathie, Samuel Hahnemann, hatte Anhänger auch in Russland und in der Ukraine. Diese alternative Medizin entwickelte sich dort weiter bis zur Gründung der Sowjetunion. Die Sowjetmacht verbot jegliche alternative medizinische Tätigkeit. Anfang der 90er Jahre begann ein neues Interesse für Homöopathie in der damaligen Sowjetunion. In Moskau und Kiew gab es bereits einige homöopathische Zentren, deren Ärzte mit Kollegen aus dem Ausland zusammen arbeiteten. Aus Russland und der Ukraine gelangte dieses Wissen auch nach Georgien.
Heute wird Homöopathie in einigen Arztpraxen in Tbilissi erfolgreich eingesetzt. Die ”Kaukasische Post” sprach mit dem Gründer und Leiter einer der meistbesuchten homöopathischen Kliniken in Tbilissi ”Familienheiler”, Herrn Tornike Alaschwili. Er ist ordentliches Mitglied der Akademie für ökologische Wissenschaften und Mitglied der internationalen homöopathischen Liga.
K.P.: Wie kam es, dass Sie zur Homöopathie gekommen sind?
T. A.: Während meines Medizinstudiums an der Universität interessierte ich mich besonders für Pharmakologie und Immunologie. Ich suchte nach Mitteln zur Steuerung der Immunität, insbesondere bei onkologischen Erkrankungen (Onko-Immunologie). Aber trotz der Zusammenarbeit mit dem Institut für Physiologie und zahlreichen Experimenten konnten wir das erwünschte Resultat nicht erzielen. Wir waren eingeschränkt bei den Arzneimitteln, und auch unter bekannten Präparaten konnten wir nichts Nützliches finden. Mir wurde klar, dass die Pharmakologie nichts für die Immunität leisten kann. Dies war ein Grund, weswegen ich mich für Volksmedizin interessierte. Ich erlernte chinesische Medizin, Akupunktur, Irisdiagnostik. 1990 wurde ich Leiter der Abteilung für Phytotherapie im republikanischen Krankenhaus in Tbilissi. Gleichzeitig interessierte ich mich für Homöopathie. 1990 gab es die ersten Qualifikationskurse für Homöopathie, die Ärzte aus Deutschland und aus der Sowjetunion gemeinsam veranstalteten. Die damalige Leitung des republikanischen Krankenhauses finanzierte mir die Teilnahme an diesem Kurs. Nach dem Kurs sammelte ich alle nur möglichen Informationen und auch Literatur zur Homöopathie. Wir beschlossen, den Direktor des Homöopathie-Instituts, Herrn Prof. Dr. Benisch aus Deutschland, nach Tbilissi einzuladen. 1990 begannen die ersten kostenfreien Ausbildungskurse für Homöopathie. Bei seinem ersten Besuch gab er ein 8-tägiges Seminar für uns, dann kamen auch seine Kollegen und Schüler und organisierten Seminare für uns und andere Interessenten. 2006-2009 organisierten wir schließlich einen 3-jährigen Kurs für Homöopathie, den holländische Homöopathen leiteten.
K.P.: Sie gründeten die Klinik für Homöopathie und georgische traditionelle Medizin ”Familienheiler”. Was haben Sie mit der Klinik vor?
T. A.: Bisher haben wir alles aus eigenen Kräften gemacht. Die Klinik trägt sich aus den Einnahmen der Privatpraxen. Aber wir wollen jetzt mit Hilfe von Sponsoren einen pharmazeutischen Betrieb aufbauen, so dass wir homöopathische Mittel hier in Georgien nach europäischen Standards produzieren können. Wir hoffen, dass dieses Programm erfolgreich sein wird, denn die Homöopathie ist wirklich „Familienmedizin“, sie heilt Menschen aller Altersgruppen und fast alle Erkrankungen - ohne große materielle Ausgaben, außerdem wird die Immunität gebessert. Wir verwenden keine Immunostimulatoren, sondern helfen, dass die Immunität in ihrer natürlichen Kraft bleiben kann. Psychologische und seelische Probleme werden auch geheilt. Ich glaube, dass Homöopathie die Medizin der Zukunft ist.
K.P.: Wie werden die Arzneimittel hergestellt, werden sie importiert oder aus hiesigen Mitteln zusammengestellt? Mit welchen Ländern arbeiten Sie heute zusammen?
T.A.: Am Anfang brachten wir die Arzneien aus einigen guten Apotheken aus Moskau und Kiew, auch aus Deutschland mit, aber in kleinen Mengen, denn die deutschen Präparate sind sehr teuer. Heute erhalten wir Präparate auch aus Holland und Belgien.
K.P.: Wie sieht die Homöopathie die Viren des 21. Jahrhunderts?
T. A.: Die Homöopathie ist ausgerüstet gegen alle Viren, auch gegen Grippe und atypische Pneumonie. Dies war und ist auch heute so.
K.P.: Gegen welche Erkrankung ist die Homöopathie immer noch machtlos?
T. A.: Die Autoritäten in der Homöopathie sagten einmal, dass es keine Erkrankung gibt, zu der die Homöopathie kein Gegenmittel hätte. Es gibt nur Einzelfälle von schweren Erkrankungen, wo der Betroffene selbst alle Hoffnung aufgegeben hat. Wenn jemand bewusst oder unbewusst nicht mehr genesen oder leben will, und wenn man als heilender Arzt diese seine Einstellung nicht ändern kann, lässt sich eine Heilung nicht erzwingen. Dies ist unser Hauptproblem.
K.P.: Es gibt Tausende von Menschen, die in Ihrer Klinik geheilt wurden, und Ihr Wartezimmer ist immer noch voll von Patienten. Aber was würden Sie den Menschen sagen, die sich nicht trauen, sich homöopathisch behandeln zu lassen? Warum sollten sie der Homöopathie vertrauen?
T. A.: Wir verzichten auf moderne Schulmedizin nicht. Sie hat ihre Errungenschaften, und in manchen Fällen, wo chirurgische oder medikamentöse Eingriffe der einzige Weg zur Lebenserhaltung sind, ist sie unumgänglich. Wir schicken selbst manchmal Patienten in schulmedizinische Behandlung, auch zu Augenärzten. Wenn ein Fremdkörper im Auge ist, kann ein Augenarzt den natürlich leichter und besser beseitigen. Die moderne Medizin bewegt sich hin zu immer weiterer Spezialisierung. Der menschliche Körper ist aber eine Ganzheit, das heißt auf keinen Fall eine einfache ”Summe” von Einzelteilen. Die größte Ganzheit ist das Universum, und sein Geist heißt Gott. Der göttliche Anteil im Menschen ist der menschliche Geist. Die Schulmedizin verleugnet Gott und Geist, aber die Wissenschaft geht nach und nach in die Richtung anzuerkennen, dass es die Ganzheit und den Geist objektiv gibt und dass sie unseren Körper steuern. Zu seiner Zeit begriff das Hahnemann und erklärte, dass er den Geist und nicht den Körper heilt. Der Geist seinerseits heilt dann den Körper. Diese Einstellung ist auch in verschiedenen Volksheilkunden entscheidend. Es wird noch die Zeit kommen, dass auch die moderne Medizin diese Meinung teilen wird. Man muss begreifen, dass der Körper eine Ganzheit ist und eine Erkrankung im Körper nur mit einer komplexen Kur geheilt werden kann. Manchmal ist ein einziges Präparat wirksamer, als viele von verschiedenen Fachärzten verordnete Medikamente. Die Betreuung durch mehrere Fachärzte gleicht einem verkehrten Fußballspiel, wo jeder Spieler den Ball in eine andere Richtung ins Tor schießen will.
K.P.: Seit 1996 sind Sie Mitglied der Internationalen homöopathischen Liga und nehmen an Konferenzen und Veranstaltungen im Ausland teil. Sie haben ständig Austausch mit Ihren ausländischen Kollegen. Was ist neu in der Homöopathie im 21. Jahrhundert?
T. A.: Ja, mit unseren ausländischen Kollegen stehen wir immer in Kontakt. Fachlicher Austausch ist sehr wichtig. In der Homöopathie gibt es viele Neuigkeiten, ausländische homöopathische Schulen arbeiten in verschiedene Richtungen. In England arbeitet man an einer Zusammenarbeit von Psychologie, Philosophie und Homöopathie. In Holland studiert Jan Scholten den Zusammenhang der homöopathischen Arzneien mit dem Periodischen System der chemischen Elemente. Wir haben hier auch unsere Forschungen und haben auch Erfolge. Es gibt viele Neuheiten, die aber den ursprünglichen Kern noch stärker hervorheben.
K.P.: Danke fürs Gespräch.
Interview geführt von Nino Legaschwili
Infos unter:
http://www.kaukasische-post.pressguide.info/
ჰომეოპათია თბილისში
კლინიკა ,,ოჯახის მკურნალი" ,,საოჯახო მედიცინის" პრაქტიკით დიდ წარმატებებს აღწევს
ჰომეოპათიის ფუძემდებელს, სამუელ ჰანემანს, მიმდევრები რუსეთსა და უკრაინაშიც ყავდა. ამ ქვეყნებში ალტერნატიული მედიცინის ეს დარგი ვითარდებოდა საბჭოთა კავშირის შექმნამდე. საბჭოთა ხელისუფლება კრძალავდა ყველანაირი სახის ალტერნატიულ სამედიცინო საქმიანობას, მათ შორის ჰომეოპათიასაც. 90-იანი წლების დასაწყისში ჰომეოპათიისადმი ინტერესი კვლავ გაცოცხლდა რღვევის პირას მყოფ სსრკ-ს სივრცეში. მოსკოვსა და კიევში არსებობდა ჰომეოპათიური ცენტრები, სადაც ადგილობრივი ჰომეოპათი ექიმები უცხოელ კოლეგებთან ერთად თანამშრომლობდნენ. ამ ქვეყნებიდან ჰომეოპათია საქართველოშიც შემოვიდა.
დღესდღეობით ჰომეოპათია თბილისში წარმატებით გამოიყენება რამოდენიმე სპეციალიზებულ კლინიკაში. „კაუკაზიშე პოსტი” ესაუბრა თბილისში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ჰომეოპათიური კლინიკის ,,ოჯახის მკურნალი”-ს დამფუძნებელსა და ხელმძღვანელს, ბ-ნ თორნიკე ალაშვილს, რომელიც არის ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი და საერთაშორისო ჰომეოპათიური ლიგის წევრი.
- ბ-ნო თორნიკე, საინტერესოა ცნობილი ქართველი ჰომეოპათის ბიოგრაფია, რატომ განავითარეთ თქვენი პროფესია ამ მიმართულებით, კერძოდ, ჰომეოპათიით?
– სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩავაბარე თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში სამკურნალო ფაკულტეტზე, ზოგადი პროფილით (თერაპია). ფარმაკოლოგია ძალიან მაინტერესებდა და ცოდნაც შესაბამისად გავიღრმავე, ფაქტიურად, მცირე ასაკიდან ამ ლიტერატურას საფუძვლიანად გავეცანი. იმუნოლოგიამ განსაკუთრებით დამაინტერესა. მისი ინტერესის გამო ვეძებე სხვადასხვა ლიტერატურა, სამედიცინო უნივერსიტეტში ამ კუთხით სამედიცინო შრომები მსურდა გამეკეთებინა. კერძოდ, იმუნიტეტის მართვისთვის, ონკოლოგიური დაავადებების დროს, ონკო-იმუნოლოგიის საკითხებში, მაგრამ მიუხედავად ბევრი შეხვედრებისა ფიზიოლოგიის ინსტიტუთთან, ექსპერიმენტების ჩატარებისა მაინც ვერ მივაღწიეთ სასურველ შედეგს. აღმოჩნდა, რომ წამლებში შეზღუდული ვიყავით, ცნობილ პრეპარატებშიც კი რაიმე სასარგებლო ვერ აღმოვაჩინეთ. აქედან გამომდინარე, მივხვდი რომ ფარმაკოლოგიას იმუნიტეტისათვის სასარგებლო არაფერი შეეძლო. ეს გახდა ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი ჩემი ხალხური მედიცინით დაინტერესებისა. შევისწავლე ჩინური მედიცინა, აკუპუნქტურა, ირიდოდიაგნოსტიკა - რაზეც სტუდენტობის დროს მრავალი სამეცნიერო შრომები დავწერე.
- შემდეგ როგორ წარიმართა მოვლენები, რა ეტაპები განვლეთ?
- ჯანდაცვის სამინისტროს ხელშეწყობით რესპუბლიკურ საავადმყოფოში ფიტოთერაპიის, ხალხური მედიცინის განყოფილება ჩამოვაყალიბეთ, რომლის გამგედაც 1990 წელს მე დამნიშნეს. ამ დროს დამაინტერესა ჰომეოპათიამ, რა დროსაც უკვე ფიტოთერაპიის ჩინური და ხალხური მედიცინის კუთხით ვმუშაობდი. ჰომეოპათიურ ლიტერატურას საფუძვლიანად გავეცანი, შემდეგ პიველად საბჭოთა კავშირის ისტორიაში, 1990 წელს გერმანიისა და საბჭოთა კავშირის ერთობლივმა საწარმო `ინტერმედმა~ ჩაატარა ერთობლივი საკვალიფიკაციო სასწავლო კურსები ჰომეოპათიაში. საკმაოდ დიდი თანხა იყო გამოცხადებული, მაგრამ რესპუბლიკის საავადმყოფოს მთავარმა ექიმმა ანზორ ჯორბენაძემ ჩემი თხოვნა გაითვალისწინა, თანხა გადარიცხა რესპუბლიკური საავადმყოფოდან და მოსკოვში კვალიფიკაციაზე გამიშვა. იგი მიხვდა რომ ჰომეოპათია პერსპექტიული სფერო იყო და საქართველოს გამოადებოდა. გერმანიისა და რუსეთის ეს ერთობლივი საწარმო `ინტერმედი” უფრო სტომატოლოგიური კლინიკა გახლდათ, ვიდრე ჰომეოპათიური, თუმცა, ერთობლივად ცოტა ჰომეოპათიური, ჩინური მედიცინაც იყო. `ინტერმედმა~ პირველმა გაბედა საბჭოთა კვშირის დანგრევის ფაზაში ჰომეოპათიაში პირველად ჩაეტარებინა სასწავლო კურსები. ამ სასწავლო კურსებში მონაწილეობა მიიღო ყველა გამოჩენილმა კორიფეიმ. ამის შემდეგ გავაგრძელე ცოდნის და გამოცდილების გაღრმავება ჰომეოპათიაში. სურვილი გაგვიჩნდა გერმანიიდან თბილისში მოგვეწვია ჰომეოპათიური ინსტიტუტის დირექტორი პროფესორი ბენიში. 1990 წელს დაიწყო უფასო სასწავლო პროგრამის განხორციელება. პირველივე ჩამოსვლაზე მან 8 დღიანი სემინარი ჩაატარა, შემდეგ მისმა კოლეგებმა და მოწაფეებმაც, მათ შორის, კონდრატმა, რომელიც რამდენჯერმე გვესტუმრა - ეწყობოდა სემინარები. ეს პროგრამა შეიძლება ბოლომდე დამთავრებულად არ ჩაითვალოს, მაგრამ 3-4 წელიწადი გაგრძელდა და ბევრი რამ ვისწავლეთ. ბერძენი ჰომეოპათი ჯორჯ ვიტუკასი და მისი სკოლის წარმომადგენლები (კლასიკური ჰომეოპათიის), მეც და ჩემი კოლეგა მეგობრებიც გავეცანით და შევისწავლეთ ევროპაში ჰომეოპათიის მიმართულებები. შემდეგ კი, ძირითადად ვხემძღვანელობდით სხვადასხვა ლიტერატურით, ვიდეო ლექციებით რომლებიც ბევრი გვაქვს, მსოფლიოში უძლიერესი ჰომეოპათების ვიდეო ლექციების რამოდენიმე ციკლი, ჯერი მიშელის და სხვების.
2006-2009 წლებში ჰოლანდიელმა ჰომეოპათებმაც თბილისში 3 წლიანი სასწავლო კურსი ჩაატარეს, რომლის კოორდინატორიც მე ვიყავი. მოგვიანებით 2008 წელს მეც გახლდით შეხვედრაზე ამსტერდამში იან სხოლტენთან.
- წამლების დამზადების შესახებ მინდა გკითხოთ, ყველაფერს აქ მოიპოვებთ და ამზადებთ, თუ სხვა ქვეყნებიდანაც შემოგაქვთ? პარტნიორობას ვინ გიწევთ და რომელ ქვეყნებთან თანამშრომლობთ?
- თავდაპირველად წამლები მოსკოვიდან შემოგვქონდა. თუმცა, საბჭოთა ტექნოლოგიით, არასწორი მეთოდით დამზადებული წამლები უვარგისია. კარგი ნედლეულის შემოტანა ჭირდა, რაზეც წამლის ხარისხია დამოკიდებული. ამის გამო, ჩვენ შევარჩიეთ შედარებით კარგი აფთიაქები, კიევში, კრასნოდარში, რომელსაც კიევიდან და უცხოეთიდან შემოჰქონდა წამლები. ასევე, გერმანული პრეპარატები, მაგრამ ვინაიდან საკმაოდ ძვირი იყო ცოტ-ცოტა შემოგვქონდა. პრეპარატები შემოგვაქვს ასევე ჰოლანდიიდან და ბელგიიდან. 2008 წელს ამსტერდამში ტრენინგებზე გახლდით და ჰანემანის აფთიაქ `ჰელოუ~-ში ვიყავი. ასევე, ჰოლანდიაში დავათავლიერე და გავეცანი პრეპარატებს ჰომეოპათიური წამლების დიდ ქარხანაში, რომელიც გერმანული ფირმა `ვიესემი~-ს ფილიალი გახლავთ.
- ჰომეოპათიისა და ქართული ტრადიციული მედიცინის კლინიკა `ოჯახის მკურნალი~ დაარსეთ, სპონსორი თუ გყავთ და სამომავლოდ რა იგეგმება?
- ჯერჯერობით არავინ არ მოგვხმარებია. კლინიკა ძირითადად თავისი კერძო პრაქტიკის შემოსავლის საფუძველზე არსებობს. სხვადასხვა პროექტებზე ვმუშაობთ. იმის გამო, რომ მათი განხორციელებისთვის ჩვენი ძალები საკმარისი არ არის, ჰოლანდიელებთან ერთად ან თუ კიდევ ვინმე სხვაც მიიღებს მონაწილეობას, საქართველოში გვინდა დავნერგოთ ევროპული სტანდარტებით ჰომეოპათიური წამლების წარმოება, აფთიაქის, საწარმოს სახით. ვიმედოვნებთ, რომ გარკვეული პროგრამები განხორციელდება, რადგან ჰომეოპათია არის ნამდვილი `ოჯახის მედიცინა~, რეალურად ჰომეოპათია მკურნალობს ყველა ასაკისა და დაავადების ადამიანს, ისე რომ, განსაკუთრებულ მატერიალურ დანახარჯთან არაა კავშირში - იმუნიტეტი სწორდება და არც სტიმულირება არ ხდება. ჩვენ არ ვხმარობთ იმუნო-სტიმულატორებს და ფაქტიურად იმუნიტეტი თავის დონეზე, ნორმაში დგება. ფსიქოლოგიური და სულიერი პრობელმების მოწესრიგებაც ხდება. ასე რომ ხშირი ავადობაც კლებულობს ოჯახებში.
ფაქტიურად, ჰომეოპათია მომავლის მედიცინაა!
- 1996 წლიდან საერთაშორისო ლიგის წევრი ბრძანდებით და ხშირად სხვა ქვეყნებში კონფერენციებს ესწრებით, ეხლახანს ერევანშიც ბრძანდებოდით, რა სიახლეები გაუზიარეთ ერთმანეთს? XXI საუკუნეში რა შეიცვალა და დაინერგა ჰომეოპათიაში?
- როგორც საერთაშორისო ჰომეოპათიის ლიგის წევრი, მუდმივად ვმონაწილეობ საერთაშორისო ჰომეოპათიურ კონგრესებსა და სემინარებზე. უცხოელ კოლეგებთან მუდმივად ვთანამშრომლობთ, ორჯერ იყო ჩამოსული საერთაშორისო ჰომეოპათიური ლიგის პრეზიდენტი, შემდეგ უკვე საპატიო პრეზიდენტი, ჯაკინ ბრეხტი (1995-1996 წლებში), რომელიც ასევე ლექცია-სემინარებს გვიკითხავდა. ჰომეოპათიაში ბევრი სიახლეებია, მრავალი ქვეყნის სკოლები ავითარებენ ჰომეოპათიას სხვადასხვა მიმართულებით. ასე მაგალითად, ინგლისში ჯერი მიშელის აქვს თავისი მიმართულება - ახალი პრეპარატების გამოცდაზე მუშაობს. გარკვეული მიდგომა აქვს სადაც, ფსიქოლოგია, ფილოსოფია და ჰომეოპათია მჭიდროდ არის შერწყმული. იან სხოლტენი ჰოლანდიაში _ დეტალურად და ღრმად სწავლობს ქიმიური ელემენტების პერიოდულ სისტემაში ჰომეოპათიური წამლების განლაგების კანონზომიერებებს. ისეთი წამლები რომლებიც გამოცდილი არაა, მათი თვისებების წინასწარ პროგნოზირებას აკეთებს, იმ მარილებისა და ელემენტების თვისებებიდან გამომდინარე რომელიც გამოცდილია, მსგავსად მეთოდისა, როგორც მენდელეევმა იწინასწარმეტყველა რა სახისა და თვისებების ელემენტები უნდა ყოფილიყო. იან სხოლტენი კი, ადგენს რა ჰომეოპათიური ჩვენებები და თვისებები უნდა ქონდეს, განსაზღვრა ანტანოიდები და აქტანოიდები, გამოცადა ისინი და შეიტანა ჰომეოპათიაში. ამის თაობაზე მონოგრაფიებიც შეადგინა. ჩვენც გვაჩუქა წიგნი ანტანოიდებსა ადა აქტანოიდებზე და სხვა მონოგრაფიებიც. ჯორჯ ვიტულკასმა უფრო განავითარა 6 გამოცემა ორგანონის მიხედვით, ჰანემანის კლასიკური ჰომეოპათიის პრინციპები უფრო გააღრმავა. ბევრი ლიტერატურა არის, ნოვატორული, კონსერვატორული პოზიციები უფრო იკვეთება.
- ჰომეოპათია XXI ს. ვირუსებს როგორ უყურებს?
- ჰომეოპათია ყველა სახის ვირუსის წინააღმდეგ შეიარაღებულია, ადრეც ასე იყო, როდესაც ვერ შველოდა თანამედროვე მედიცინა. ჰომეოპათია შეიარაღებულია გრიპისა და ატიპიური პნევმონიის დროსაც.
- რა დაავადებასთან არის ჯერ კიდევ უძლური ჰომეოპათია?
- დიდ ავტორიტეტებს ჰომეოპათიაში ნათქვამი აქვთ, რომ არ არსებობს დააავდება რომლის დროსაც ჰომეოპათია მეტ-ნაკლებად მაინც არ იყოს შეიარარებული. შეიძლება ცალკეულად იყოს მძიმე პაციენტი, იმ მხრივ, რომ იმედი ჰქონდეს დაკარგული _ ვისაც გამოჯანმრთელება ან სიცოცხლე აღარ უნდა, ცნობიერების ან ქვეცნობიერის დონეზე, თუ ეს ვერ შეუცვალე, მაშინ იმათ ძალით ვერ უმკუნალებ. აი ეს არის ჩვენი მთავარი პრობლემა.
- გასაგებია, რომ ათი ათასობით განკურნებული ადამიანია, თქვენთან უწყვეტი პაციენტების ნაკადი ამის დასტურია, მაგრამ საზოგადოებას მაინც რას ეტყვით, რატომ უნდა ირწმუნონ ჰომეოპათიის და არა თანამედროვე მედიცინის?
- ჩვენ თანამედროვე მედიცინას არ უარვყობთ, მას თავის მიღწევები აქვს. ის ქირურგიულ ოპერაციებს საკმაოდ წარმატებით ავითარებს, მაღალი წნევის დროს იცის სწრაფად როგორ დაწიოს არტერიული წნევა და პაციენტი დაიცვას სერიოზული გართულებებიდან, ანუ ორგენტული თერაპია და ქირურგია უნდა არსებობდეს. ჰომეოპათებიც ზოგჯერ მივმართავთ მათ და პაციენტებს ვაგზავნით, იგივე ოფთალმოლოგებთანაც, თუკი უცხო სხეულია თვალში ჩავარდნილი და მე მას იოლად ვერ ვუღებ, ავადმყოფი უნდა წავიდეს ოფთალმოლოგთან, მაგრამ თანამედროვე მედიცინა ღრმა სპეციალიზაციაში წავიდა. ადამიანის ორგანიზმი შექმნილია როგორც ერთი მთლიანობა და დღეს უკვე ბევრი მეცნიერი, მათ შორის, ფიზიკოსები, ნეიროფიზიოლოგებიც ხვდებიან, რომ მთლიანობა ობიექტურად არსებობს, გვაქვს ისეთი წარმოდგენა რომ ნაწილები, უჯრედები არსებობს და შემდეგ მისგან შედგება ორგანიზმი, როგორც აგურებიდან არის სახლი აშენებული. პირველადი რეალობა ჩვენ გვეუბნება რომ ჯერ აგურია და შემდეგ მისგან არის სახლი აშენებული. სახლს ჩვენ არ აღვიქვამთ როგორც პირველადს, არამედ ისე როგორც შექმნილს.
მეცნიერებაც მიდის იმ აზრამდე, რომ მთლიანობა არსებობს ობიექტიურად, ის არ არის უბრალოდ ჯამი ნაწილების. იმ დიდ მთლიანობას რომელსაც მთელი სამყარო ჰქვია, მის სულიერ ნაწილს, ჰქვია უფალი. ასევე, იმ უფლის ნაწილი შემდეგ არის ჩვენს სხეულში სულის სახით _ როგორც ჩვენი ორგანიზმის მთლიანობის ფორმა და უფლის ნაწილი. მედიცინა გაურბის ცნებას, სული და უფალი, მაგრამ მაცნიერება მიდის უკვე იმ დასკვნამდე რომ მთლიანობა, სული ობიექტიურად არსებობს და მართავს ჩვენს სხეულს. თავის დროზე ჰომეოპათია მიხვდა ამას და ჰანემანმა თქვა რომ მე სულს ვმკურნალობ და არა სხეულსო, ესეიგი სხეულს შემდეგ მკურნალობს თვითონ სული. ამას მიხვდენენ ფსიქოსომატიკოსები და მუშაობენ ამ მიმართულებით. ბევრი კიდევ ტრადიციულ მედიცინაში, ეს ჩინური იქნება, ინდური თუ სხვა იზიარებენ ამ ცნებებს და ხვდებიან რომ ეს ასეა. თანამედროვე მედიცინასაც ადრე თუ გვიან მოუწევს რომ წავიდეს ამ მიმართულებით. მათ არ აქვთ ერთიანი წარმოდგენა იმაზე, რომ ორგანიზმი არის ერთი მთლიანობა და ორგანიზმში არსებულ დაავადებას კომპლექსურად მკურნალობა ესაჭიროება _ ხშირად ერთი პრეპარატით და არა სხვადასხვა კაბინეტებში, სხვადასხვა სპეციალისტებთან ერთ დაავადებაზე ორი-სამი ან უფრო მეტი პრეპარატის დანიშვნა. ასეთი მიდგომა ფეხბურთის თამაშს ჰგავს, როცა ბურთს ყველა სხვადასხვა კარში და მიმართულებით ურტყამს.
ნინო ლეგაშვილი
